و در معنى اصرار خلافست ( 1 ) از شيخ شهيد نقل شده كه فرمود اصرار يا فعلى است يا حكمى فعلى مداومت است بيك نوع از صغاير بيتوبه يا بسيار كردن جنس صغاير بىتوبه و حكمى آنست كه عزم داشته باشد بر فعل صغيره بعد از فارغ شدن از آن امّا كسى كه صغيره بكند و در خاطرش نگذرد نه توبه و نه عزم بر فعل آن ظاهرش آنست كه مصرّ نيست و شايد اعمال صالحه از وضوء و نماز و روزه كفّاره آن باشد چنانچه در اخبار وارد شده است انتهى ( 2 ) و بعضى گفته‌اند كه محض عزم بر صغيره بعد از فعل آن اصرار نيست بلكه اصرار مداومت بر يك گناه يا بسيار مرتكب صغاير شدن است بحيثيّتى كه مشعر باشد به بىاعتنائى او بشرع و دين و در ما بين آن بذات و پشيمانى از او ظاهر نشود ( 3 ) و نيز آراء اكابر در عدد كبائر مختلف است شيخ بهائى ره در شرح حديث سىام از اربعين اشاره باختلاف آراء اصحاب نموده و گفته قومى گفته‌اند كه كبيره هر گناهى است كه حقّتعالى در قران وعيد عقاب بر آن فرموده باشد و بعضى ديگر گفته‌اند كه كبيره گناهى است كه شارع مقدّس از براى او حدّى تعيين فرموده يا تصريح كرده باشد در او بوعيد عقاب و طايفه ديگر گفته‌اند كه هر معصيتى كه اظهار كند يكى اهتمام فاعلش را بدين و ديگران گفته‌اند كه كبيره هر گناهى است كه معلوم شده حرمت او بدليل قاطع و ديگرى هر گناهى است كه وعيد شديد بر آن در كتاب يا سنّت شده باشد ( 4 ) و از ابن مسعود روايت شده كه گفت بخوانيد از سورهء نساء آيه شريفه إِنْ تَجْتَنِبُوا كَبائِرَ ما تُنْهَوْنَ عَنْهُ نُكَفِّرْ عَنْكُمْ سَيِّئاتِكُمْ پس هر چه نهى شده از آن از اوّل سوره تا اين آيه پس آن كبيره است